×

Rodzaje hipoterapii - Formy terapii z końmi

  • 10.05.2018, 08:00
  • Grupa Tipmedia
Rodzaje hipoterapii - Formy terapii z końmi
Konie są idealnymi partnerami dla osób niepełnosprawnych intelektualnie. To właśnie te zwierzęta, poniekąd nieświadomie, doskonale wpływają na procesy umysłowe oraz rewalidację takich osób. Samo przebywanie w towarzystwie koni, jako wykazuje historia badań nad hipoterapią „dostarcza różnorodnych bodźców specyficznych dla tej formy terapii” .

Wśród form terapii z końmi wyróżnia się kilka typów, które doskonale opisała A. Strumińska w swojej książce pt. „Psychopedagogiczne aspekty hipoterapii dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie”.

  1. Fizjoterapia na koniu – ta forma to przede wszystkim lecznicza gimnastyka. Ćwiczenia dobiera się indywidualnie do potrzeb oraz możliwości pacjenta, a jego współpraca z koniem polega na trójwymiarowych ruchu konia. To właśnie taki rodzaj współpracy dla wielu niepełnosprawnych jest imitacją ludzkiego chodu. Takie ćwiczenia mają zbawienny wpływ zarówno na poczucie równowagi, jak również wykształcenie lub polepszenie reakcji obronnych pacjenta. Taka forma ma również bardzo duży wpływ na orientację przestrzenną dzieci i młodzieży dotkniętej niepełnosprawnością. „Ten typ zajęć przeznaczony jest przede wszystkim dla dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, porażeniem splotu barkowego, przepukliną oponowo- rdzeniową, po amputacji kończyn i innymi dfeficytami w sferze rozwoju ruchowego”.

  2. Psychopedagogiczna jazda konna – w tym przypadku w terapii bierze udział pedagog, psycholog lub pedagog specjalny, a zajęcia prowadzone są zawsze indywidualnie aby stworzyć jak najlepsze warunki dla pacjenta. Najważniejszą rolę odgrywają kwestie psychodydaktyczne i przygotowywane są pod względem rodzajów zaburzeń, które występują u chorego oraz stopnia upośledzenia. Jak wskazuje literatura doskonale spełniają swoją rolę w pracy z dziećmi upośledzonymi umysłowo oraz tymi, które mają zaburzenia natury psychicznej lub emocjonalnej. W przypadku psychopedagogicznej jazdy konnej proponuje się ją pacjentom, którzy są w pewnym stopniu samodzielni. Zajęcia te prowadzą indywidualnie instruktorzy hipoterapii lub instruktorzy jazdy konnej. „Młodzież uczestnicząca w tego typu jeździe terapeutycznej to pacjenci sprawniejsi fizycznie, dobrze utrzymujący równowagę na koniu, mogący podejmować próby samodzielnego powodowania koniem. Biorą oni udział w przygotowaniu konia do jazdy i zajmują się nim po ukończonych zajęciach”.

  3. Terapia z koniem – w tym przypadku najważniejszy jest sam kontakt pacjenta ze zwierzęciem. Często zdarza się, że nie potrzebny jest tutaj element samej jazdy konnej, ponieważ sama obecność konia spełnia swoją terapeutyczną rolę. „Zajęcia prowadzone są przez terapeutę (psychologa, pedagoga, psychiatrę) i przeznaczone dla osób autystycznych, nadpobudliwych, niedostosowanych społecznie i chorych psychicznie”.

  4. Nauka jazdy konnej dla osób niepełnosprawnych – ta metoda przede wszystkim polega na nauce jazdy konnej od jej podstaw, aż do możliwości wzięcia udziału w zawodach jeździeckich. W związku z tym, że zajęcia są prowadzone przez instruktorów jazdy konnej oraz instruktorów hipoterapii oraz należą do dość intensywnych ćwiczeń można spotkać się w literaturze przedmiotu ze stwierdzeniem, że nie powinno zaliczać się ich do form hipoterapii. Warto jednak zauważyć, że takie działania spełniają tożsame funkcje terapeutyczne, jak w przypadku pozostałych metod, chociaż trudno jest je wartościować. Jak zauważa jednak A. Strumińska : „Zdobycie umiejętności jazdy konnej, korzystania z rekreacji jeździeckiej, udział w zawodach sportowych organizowanych w ramach ruchu Olimpiad Specjalnych lub ruchu paraolimpijskiego ma olbrzymie walory terapeutyczne. Dlatego też prowadzimy dla naszych pacjentów takie zajęcia, a start na zawodach jeździeckich jest często ukoronowaniem wieloletniej pracy pacjenta i hipoterapeuty, rozpoczynającej się od typowych zajęć hipoterapeutycznych”.

  5. Rajdy konne – tutaj bardzo dużą rolę odgrywa przebywanie wśród natury, podkreśla się również możliwości, jakie rajdy dają terapeutom w zakresie dydaktyki oraz edukacji. A. Strumińska podkreśla, że rajdy konne „uczą wiary w siebie i we własne możliwości, ale przede wszystkim pozwalają na przeżycie wielkiej, autentycznej przygody.

 

Warto również zauważyć, że hipoterapia korzysta również z konwencjonalnych terapii, które doskonale się sprawdzają w tej formie. Hipoterapia opiera się w dużej mierze na procesach oraz osiągnieciach metod rehabilitacji ruchowej. W niektórych z nich potrzebne są nieznaczne zmiany lub modyfikacje, ale podstawa jednak zostaje zachowana. Taka współpraca pomiędzy tradycyjnymi metodami terapii oraz hipoterapii jest nie tylko słuszna, ale również, co najważniejsze dla pacjentów, efektywna.

Inne ciekawe informacje znajdziesz na blogu - https://vitaltabs.pl/produkt/amigdalina-kapsulki

 

Grupa Tipmedia
Podziel się: